Nieuws

Bang…

door Graddy Sondern op 1 april 2017

De wereld is eng. En de wereld begint al op de hoek. Vroeger wist je nog wie de vijand was. De buitenlandse vijand zat keurig achter een gordijn van ijzer. En je had zoiets als de afschrikking. Ontzettend nare wapens en bommen die de hel op aarde konden brengen. Militaire spullen die, zolang beide partijen een zelfde hoeveelheid hadden, zorgden voor evenwicht en gevoel van veiligheid.

Voor het weghouden van de binnenlandse vijand had je zuilen. Als je daarbinnen bleef dan was het leven overzichtelijk en veilig. En voor de overtollige agressie hielp een partijtje vechten tussen de ‘openbaren’ en de ‘christelijken’ op het schoolplein, of een voetbalwedstrijd Duitsland – Nederland.

Een klein, zeer rijk en tevreden en stabiel vlekje in Europa.

En toen kwam er emancipatie. En vielen de zuilen. Toen viel de muur. En kwamen er op grote schaal migranten naar Nederland. Indiërs, Molukkers, Hongaren, Italianen en Spanjaarden. Marokkanen en Turken, Polen, Roemenen, Aziaten en Afrikaners. Andere mensen, andere gewoonten. Zij kwamen naast ons wonen en werken. En dat ging dus niet goed. We werden jaloers, en voelden ons bedreigd in dat veilige coconnetje van ons.

En oh, oh oh, het werd steeds moeilijker om ons stabiele vlekje in de wereld te delen met anderen. Wat is het dan makkelijk om te luisteren naar machtshongerende politici in Den Haag die ons onbehagen voeden met gepeperde uitspraken en stoer gepraat over “De rotzakken” “De hufters”, ”Het tuig”, “De turken” “De Polen”. Waarom trappen we zo gemakkelijk in die val van “wij” en ‘zij”? Omdat er dan een groep is waar je je in kunt verschuilen? Zoals vroeger op het schoolplein? In de groep voelen we ons tenslotte vaak heel groot.

Weet je wat mij nou zo bang maakt? Niet de groenteman op de markt die in de moskee kerkt. Niet de Marokkaanse hoofddoek dragende collega van mijn dochter die hamburgers en patat verkoopt. Ik word er echt doodsbang van dat we al zover zijn in Nederland dat elk vriendelijk geluid over “zij” wordt weggezet als naïef, grijze wollen sokken, “links” (als scheldwoord!).

Is het echt zo eng om de hoek? Zijn daar de “Zij”? Zijn er dan geen verbindende positieve krachten meer in de samenleving? Is de “Wij” niet groter als we weer gaan luisteren en positiviteit weer gaan waarderen?

Ik hoop van wel. Nee, ik weet zeker van wel. Ik hoop dat je mij wilt vertellen welke positieve verbindende krachten je ervaart in Harderwijk. En dan is het aan ons als lokale politici om ook zichtbaar te maken hoeveel er eigenlijk goed gaat. Ik wacht met belangstelling op jouw verhaal. Zonder angst. Om de hoek.

2 Responses to “Bang…”

  1. Gosse schreef:

    Ik word bang van politici die zelf veel te veel geld verdienen en tegen de mensen met weinig tot geen inkomsten zeggen dat ze maar een moestuin moeten beginnen.Ik word niet snel bang, maar politici die beslissen dat er bommen en granaten gegooid moeten worden op mensen in Irak, afganistan of andere mensen, daar zou ik bang van kunnen worden. Ik ben bang voor socialisten die zo bang van zichzelf worden dat ze zich maar sociaal democraten gaan noemen. Ik ben bang voor mensen die kwakzalverige praatjes hebben, altijd naar anderen wijzen en geen enkel respect hebben voor andere mensen. Alleen aan hun eigen loopbaantje en geld denken.

  2. Graddy sondern schreef:

    Beste gosse

    Jouw reactie geeft dus precies aan wat er mis gaat, en waar de column probeert wat over te zeggen. Ik ben het met je eens als het gaat om verbeter de wereld begin bij jezelf. Die invloed hebben jij en ik tenslotte wel!