Door Doris Goosen op 1 december 2018

Solidariteit

Ken je dat rijtje nog van vroeger ?

Ik was 8 jaar. Ik kon mijn naam schrijven en mijn adres. Ik kon lezen en begreep dat de wereld niet meer alleen je woonadres was maar dat je in een stad woonde; dat je stad in een provincie lag en dat die provincie onderdeel uitmaakte van een land, dat land lag in een werelddeel en dat werelddeel vormde weer, met andere continenten, de wereld. De wereld, ook aarde genoemd was een piepklein onderdeel van het heelal. En dat schreef je zo onder elkaar op. Je besefte voor het eerst dat jij daar een piepklein onderdeel vanuit maakte. Door dit zo op te schrijven voelde ik me verbonden met het allesomvattende dat haast niet te bevatten was.

Adres, stad, land, Europa, wereld, heelal. Ze dragen niet meer die geheimen in zich zoals toen. De stad heb je geruild met een andere, het land, Europa, zelfs andere continenten heb je bereisd. De maan wordt bezocht, ( doe ik zelf liever niet) de ruimte bewandeld. Ik heb genoeg aan de beelden.

Het gaat goed in de wereld. Althans dat deel van de wereld waar je graag naar kijkt. Als je de rest niet wilt zien dan swap je naar een andere pagina en TV Net.
Het gaat goed in Europa. Althans dat deel waar je graag naar toe reist als je dat kunt.
Het gaat goed in Nederland. Dat melden in ieder geval de economen. De regering leeft ook in een bekoorlijke euforie.
Het gaat goed in Gelderland. De industrie bloeit. Het groen staat er lekker bij. Toerisme groeit.
Het gaat goed in Harderwijk, op enkele principiële verschillen na, zullen de meeste politieke partijen zeggen dat het goed gaat met de stad.

Mij hoor je niet klagen.

Maar er blijft wel iets knagen.

Hoe komt het dan dat de kloof tussen rijk en arm alleen maar groter wordt?
Accepteren we dat 1% van de wereldbevolking de grootverdieners in deze wereld zijn, die samen meer bezitten dan de overige 99% ? Accepteren we dat die 99% mensen de overgebleven , pak weg 45%, moet delen?
Accepteren we dat de grootverdieners via hun politieke marionetten voor ons bepalen hoe de overige bezittingen verdeeld mogen worden?
Accepteren we dat grote multinationals belasting ontduiken maar dat van de kleine ondernemer elk bonnetje wordt bekeken?
Accepteren we dat een topman 268 (kan iets meer of minder zijn) keer meer verdiend per jaar dan zijn modale werknemer?

Accepteren we dat heel veel overheidstaken zijn geprivatiseerd en dat de markt nu zijn werk moet doen? Dat je dan als ZZP’er geen pensioen kunt opbouwen?
Dat de arbeidersgroepen tegen elkaar worden uitgespeeld waardoor er tweespalt in de samenleving gecreëerd wordt?
Dat we kleur moeten bekennen in een zwart/wit discussie en zo tegenover elkaar komen te staan i.p.v. met elkaar?
Dat minderheidsgroepen tegen elkaar worden opgezet daar waar juist solidariteit zou moeten zijn? Solidariteit in de strijd naar een eerlijke verdeling van het kapitaal dat de aarde in zich bergt?
Accepteren we dat in de wereld maar ook in de stad waar je woont de zwaarste lasten op de kleinste schouders drukken? Gewoon omdat die schouders te klein zijn.
Dat steeds meer mensen een tweede baan nodig hebben om rond te komen?
De werkende armen?
Accepteren we dat je op die manier nooit een treetje omhoog kan klimmen omdat je ook nog een huis moet kunnen bemachtigen in tijden van krapte op de woningmarkt?
Accepteren we dat de mens verworden is tot een wegwerpartikel op de arbeidsmarkt?
Accepteren we dat steeds meer mensen dit allemaal normaal gaan vinden?
Accepteren we dat we in slaap worden gewiegd omdat hier nu eenmaal niets aan te doen is?

Ik roep op tot meer onderlinge solidariteit. In mijn straat; in mijn stad; in mijn land; op mijn continent; in mijn wereld waarmee ik me verbonden voel.
Het is allesomvattend en haast niet te bevatten. Maar ik kan niet anders.

Ps. realist die ik ben, begin ik dicht bij huis.

Je gunt het iedereen. Een winterjas tegen de kou. Wordt dat die van jou? Heb je een winterjas over? Breng deze dan naar Nel’s Kledingservice vòòr 12 december. Landbouwlaan 1B Harderwijk. Openingstijden: op dinsdag, woensdag en donderdag tussen 10.00 uur en 15.00 uur.

Doris Goosen

Doris Goosen

  Doris Goosen is theaterregisseur en -maker, sinds 2000 met eigen theaterbureau “Courage, kunst in veranderen”. In 2015 regisseerde zij het Harderwijkse podiumspektakel “Stadsgezichten”. Ze is al 24 jaar regisseur en artistiek leider van de Theaterwerkplaats. Als vrijwillgerster werkte zij bij Vluchtelingenwerk als Taalmaatje, werkte ze mee aan Wereldwijven, een project voortgevloeid uit platform Samen

Meer over Doris Goosen